عشق

نشستم باز

 

گرفتم فال

 

گفته نرو دنبال يار

 

نمي خواهم نمي خواهم

 

بشم عاشق بشم شيدا

 

دل من باز هوس كرده

 

بشه عاشق بشه شيدا

 

دل تنهاي پر دردم نبايد تو

 

بشي عاشق بشي شيدا

 

يادت رفته كه خود گفتي

 

در دل را بسته دنيا

 

ببند در را    ببند در را

 

كه باشي تو تك و تنها

 

كه باشي تو تك و تنها

                                                      نیشتمان

                                                      ۸۵/۹/۷

                                                 تهران ـــ خوابگاه

 

غروبي غم انگيز بود كلاس داشتيم در تاريكي ان

غروب تو راه دانشكده به خوابگاه بودم ترافيك

سنگين تهران و نظاره مي كردم و فكرم سر كلاس

 بود كه اينا باز يادم افتاد....