پدر

بابايي سلام :

دلم تنگ شده برات ، ۲۰ ساعتي هستش كه نديدمت ، بخدا بغض گلومو گرفته ، دارم از درد مي سوزم ....

خدايا بابا زنده باشه كه بتونم زحماتش و جبران كنم .... خدايا ازت التماس مي كنم .... خدايا دلم و نشكن .... تو رو به بزرگيت قسمت مي دم زنده نگه هش دار تا بره و از اين غربت و غريبي نفرين شده ازاد شه ....

بابام هنوز از سر كار برنگشته باهام تماس گرفت كه من امشب نمي يام خونه ؟! اخه رستوران خيلي شلوغه ....

اره بابام تو يه رستوران ۱۶ ساله اشپزه و خب ديگه امشبم كه تعطيل بوده سرشون شلوغه و بابامم با اين سن نه كه دل ما رو هميشه شاد مي كنه به انسان ها هم كمك مي كنه .... خدايا يعني مي شه زحمتاش و جبران كنم ....

حالم خيلي گرفته رفتم دنبال دفتر خاطراتم كه بقيه رو از رو اون بنويسم كه اروم شم حالا ديگه نمي تونم بنويسم فكرم ازاد نيست .... از بغض دارم مي تركم دفترمو اوردم و مي نويسم برا باباي زحمت كشم ....

سلام

پدر جان سلام ....

سلام و هزاران درود بر تو و زحماتت .... پدر جان زحماتت و هرگز فراموش نخواهم كرد ....

عرق كردن در سرما و گرم شدنت در گرما را كنار ديگ هاي بخار و اتاق كوچك پر از تنهايي هرگز براي اني هم از يادم نخواهد رفت ....

صبوريت فراموش نشدني و قابل تحسين ....

من مددكارم و اموخته ام دانش مددكاري را .... اما عملا مي بينم مددجويي هستم كه تنها مددكارم تو هستي .... نكند بابايي تو هم مددكاري خوندي و به من نمي گي .... نكنه روزگار تو رو مددكار كرده .... بخدا همه برخوردات و رفتارات مث مددكاراي كار كشته هستش .... بابا بخدا بهت افتخار مي كنم ....

سكوتت هست پر زمعنا .... خالي ز مكر اغنيا .... ( البته اين شامل مامي دانشگامم هستش :استاد عسكري .... )

از تمام صورتت رنج و درد و سختي فرياد مي زند ، حرفهاي نگفته ات دل ناارام ما را خون مي كند ....

يادش بخير خاطراتي كه تو كودكي برامون مي گفتي از داستانهايي كه پدران ديگر از كتابها مي گن اما داستانهاي تو همه اش داستان عشق و دلدادگي تو به سرزمينت و واقعيتهاي موجود جامعه بوده ....

عشق به سرزمين ، به خانواده ، مادر بچه هايت و بچه هايت و نوه كوچولوت قابل تحسين و ستايشه ....

الان ياد پدراني چون تو افتادم و مي خوام از خودم و همنوعانم گله كنم :

كوردهاي خوابگاه وراميني چرا ؟!

چرا ؟! چرا ؟! چرا ؟! چرا ؟!

چرا بايد همه اينگونه باشيم ، پردرد اما بي هويت ، پررنج اما همه پر زسكون ، پر اه بي تحرك و هزاران هزار مسائل ديگر كه خود شما بهتر واقفيد ديگر .... بماند ....

بدانيم كه هوسهاي چند روزه زندگي گذراست ، زيستن در هوس هاي  چند روزه روزگار تا كي ، هوس هاي زودگذر جواني چيست كه ما بدان دل خوش كرده ايم ، گذشته هست و غير قابل انكار و فراموش ناشدني، گنجينه اي پر از دانش براي ماست با تجربياتي نانوشته ....

مردانگي ، صداقت ، انسانيت ، پاكي ، تعهد ، اخلاص ، هميشه بوده و هست .... دانش گنجينه ي توست ، تجربه راهنمايت ....

بكوش و بدستش بياور ، حقت گرفتني است عزيزان من ، تا صدايمان در نطفه باشد و دم نزنيم هماني هستيم كه بوده ايم و در لاك خود خواهيم ماند بيائيم و بزدائيم صداي نفرت و خفه شده را از حلقوم اين ملت رنجديده ....

اين مائيم كه جامعه را مي سازيم و هيچ تهاجم فرهنگي و .... نمي تواند ما را از هدفهايم دور كنند ....

پدرانمان ، مادرانمان و تمامي انسان دوستان را هرگز فراموش نكنيم ....

بيائيم از خود و جامعه با اعمالمان راضي شويم و هر انچه را كه دوست داريم بدست بياوريم .... خود بدست اوريم زيباتر از ان است كه ببخشايند بر ما ....

بابايي اين از سفارشاتت بود كه رسوندم به دوستام .... ياد اون روزاي سخت بخير ....

                                                                                                          نيشتمان

                                                                                                          ۸۳/۱۱/۲۷

                                                                                                 تهران ـ خوابگاه وراميني

خه مي باوك

 

خه وتووه باوكم                                            چاوي پر له ره نج

په رؤشه ئاغام                                             دلي پر له ده رد

نيگاي ئه و چاوه ي                                        ها له ناو خه و دا

دل ده له رزينه                                              ده ته زينه دل

ده ترسم بمري

جيم بيلي ته نيا

جلي بو نه كرم                                             ماچ نه كه م چاوي

نه بينم كه وا خه وتووه له لام ( قه ت به ده رد نه بينم كه خووتوه له لام )

نه بينم كه وا ئه و نيه له لام ( مه رگت نه بينم قه ت )

ببينم كه وا:

ئيش نيه له لاي                                           توراوه له ئه و ژاني روژگار

له سه ر جيگه كه ي ، خه وتووه بي بي خه م

خه ويكي شيرين ، خه ويكي ئارام

تكايه خودا:

گويت له ده نگم بيت

نه كه ي شه رمه سار

مني بي وه جاخ

له لاي روژگار ، له لاي روژگار

                                                                                                           نيشتمان

                                                                                                           ۸۵/۱۱/۲۷

                                                                                                        تاران ــ پازوكي