انسانیت ازادی صلح ودوستی مرام ماست |
كاش مي شد عقربه ي زمان را نگه داشت....
كاش مي شد عقربه ي زمان به عقب برگردد....
كاش مي شدكه شب هرگزنبود....
كاش مي شد ارزوها را فراموش كرد....
كاش مي شد گذشته رافراموش كرد....
كاش مي شد خاطرات را فراموش كرد....
كاش مي شد تنهايي را فراموش كرد....
كاش مي شد گريه را فراموش كرد....
كاش مي شد عقده ها رو فراموش كرد....
كاش مي شد زندگي را فراموش كرد....
كاش مي شد زن را فراموش كرد....
كاش مي شد درد را فراموش كرد....
كاش مي شد لذت رافراموش كرد....
كاش مي شد خانواده را فراموش كرد....
كاش مي شد سرزمين را فراموش كرد....
كاش مي شد انسان را فراموش كرد....
كاش مي شد فرياد رافراموش كرد....
كاش مي شد دوستان را فراموش كرد....
كاش مي شد دنيا را فراموش كرد....
كاش مي شد خدا را فراموش كرد....
كاش مي شد ديروز را فراموش كرد....
كاش مي شد فردا را فراموش كرد....
كاش مي شد عشق را فراموش كرد....
كاش مي شد عينك را فراموش كرد....
كاش مي شد دانايي را فراموش كرد....
كاش مي شد حرفها را فراموش كرد....
كاش مي شد طعنه ها را فراموش كرد....
كاش مي شد ظلم ها را فراموش كرد....
كاش مي شد مدرسه را فراموش كرد....
كاش مي شد دل را فراموش كرد....
كاش مي شد غربت را فراموش كرد....
كاش مي شد كبوتر را فراموش كرد....
كاش مي شد همه را فراموش كرد....
كاش مي شد زمان را فراموش كرد....
كاش مي شد خود را فراموش كرد....
كاش مي شد خود را فراموش كرد....
بدان اي دلبندم ادمي گر انچه را كه گفتم فراموش كند دگر توفيري باحيوان نخواهد داشت پس بيائيم وفراموش نكنيموفقط انچه كه بر ما سنگين است با ان كنار بيائيم.......................
روزگار به كامتان.
تهران-سبلان
شانزدهم تير هشتادو شش
روزهاي بسيار بسيار بسيار سختي بود براي من................
اميدوارم هيچ وقت اين روزها را تجربه نکنید ....
نیشتمان
۸۶/۵/۱۶
تهران ــ سبلان
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|