آغازی نو

آغازی نو

اندیشه ای نو ، زیستنی نو  وفکری نو باید و نیست که نیست..

به آئینه که می نگری .... ای وای دل غافل .... چقدر پیر شده ای هنوز خود نمی دانی .... می خواهی آئینه را با تمام وجودت به زمین بکوبیو از واقعیت فرار کنی .. مگر می شود از واقعیت فرار کرد .. آرام سیگار ماربرو را در دستانت می گیری و کامی عاشقانه همچون کام معشوق را زآن می گیریو به روزهای می اندیشی که گذشته و دگر باز نخواهد گشت ...

نه دنیا زیباست و نه  زیبا می شود آنگاه که تو اسیر واژه ای به اسم خیانت هستی و جز به خیانت به هیچ چیز دیگر نمی اندیشی ....

مگر زمانی که فراموش کنی هر آنچه که تو را آزار می دهد و خیانت را برای تو معنا می کند .... ویا اینکه بیاندیشی به آغازی نوی و تولدی دوباره که زیستنی نو را  به تو نوید خواهد داد.....

 

لای هه لوی به رزه فری به رزه مژی

                                                                    چون بژی شه رته نه وه ک چه نده بژی

 

من چگونه زیسته ام و چسان می خواهم بزیم ....

تا دیداری دوباره و زنده شدنی نو ....

سال 87

سال ۸۷ سال خوبی نبود برا من

یه روز وبلاگم بازم خواندنی میشه

گریستن را در ۸۷ آموختم آنگاه که تا صب بیدار بودم و به آینده می اندیشیدم که من نیز چون دیگران ....

بیخیال دنیا

دنیا زیباست اگر تو و من نیز .....

منو بی خوابی

امشبم مث ۱۰ سالی که گذشت بی خوابی زد به سرم ....

خوابم نمی برد....

یه فکرایی در سکوت شب به سرم زد که شاید...

والنتاین

والنتاین

والنتاین است امروز

روز عشق و وفاداری

روز خوب تک خدایی

آنکه امروز شده است بی یار

به که باشد در زیز خاک

به که باشد در زیر خاک

 

نیشتمان

 

والنتاین همگی مبروک

 

والنتاینه

ئه مرو روژی وانتاینه

روژی خوشی ناو ژیانه

روژی عه شق و ئه وینداری

روژی خوشی خوشه ویستی

دلداری یار باشه ئه مروژ

ماچی دلدار خوشه ئه مروژ

والنتاینه روژی یاره

روژی خوشی چاوی یاره

 

نیشتمان

 

والنتاینتان پیروز بیت

 

به داخه وه  ئه من سالهای ساله ته نیام

ته نیام ، ته نیام ، زور زور ته نیام

داخوم منیش روژیک والنتاینم بیت

ارشد

سلام عزیزم :

دو روز دیگه کنکور ارشد هستش ....

این دو روزه رو فقط پردازش بخون ....

- چشم عزیزم

......................................................................

سلام گل من ، سلام نازنین

فردا امتحان ارشد داری ، می دونم نخوندی اما خب مث همیشه مصمم باش و سر جلسه قاطعانه جواب بده ، منم برات دعا می کنم ....

سلام منم به شما:

چه شاد می شود آن نفس غمناکی که خود به یاد خویش نیست و خود را فراموش کرده است اما نفسهایی هستند که هنوز به یادشن و دوستش دارند .... چه غمناک است ؟!

.......................................................................

کاکی خوم امتحانم دادم اما خب خرابش کردم

.......................................................................

این ۶ ماهه فقط تونستم خستگی ۱۰ سال نخوابیدن ها و دردهایم را ز سر برون کنم و خستگیهایم را به فراموشی ابدیت بسپارم ....

.....................................................................................................................................

گاه  گاهی که به اینجا می آیم حس می کنم میفهمم و کاملا درک می کنم که دارم نفس می کشم و زنده ام ...

این ۶ ماهه رو به ترمیم سلولهای خسته ام پرداخته ام که بار دیگر با تمام رنج ها و درد هایشان دوباره زنده اشان کنم که کردم ....

....................................................................................................................................

تو این فکرم سال دیگه تو همچین روزی چیای می نویسم ....

الله اعلم ....

......................................................................................................................................

چرا اومدم امروز

اولاش می دونستم چرا اومدم

اما خب تا خواستم بنویسم کپ کردم ....

همه چی یادم رفت .... آخه خیلی وقه که فراموش کردم آنچه را که باید باید باید فراموش می کردم ....

امیدوارم بتونم یه روز بگم آنچه را که می خواستم امروز بنویسم ....

فقط خلوت این ۶ ماهه با خودم عالی جواب داده ...

راستی من می خواستم چی بنویسم که ننوشتم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

  نازانم

نازانم من که چی بلیم

نازانم نا ، نا نازانم ، من نازانم

ته نیا ده توانم جگه ره ییکی ماربرو ده ربینم

دو که لیک که م وه کو جاران

که ساریژ که م زا مه کانم

که ساریژ که م زا مه کانم

نازانم نا ، نا نازانم ، من نازانم

                                                                      نیشتمان

                                                                  ۲۰ ریبه ندانی ۲۷۰۸ کوردی

 

 

نمی دانم

نمی دانم چه بگویم ، نمی دانم چه بگویم

جز اینکه مث هر بار ، سیگاری ماربرو در دستانم گیرم

دودی بگیرم و دردهایم را به بازدمم سپارم

که با دودهایم به آسمان رود

نمی دانم چه بگویم ، از چه بگویم

نیشتمان

۲۰ بهمن ۱۳۸۷

 

ببخشید ترجمشو مفهومی کردم نتونستم برسونم حس الانمو

ولش کن بیخیال

برم بازم یه دودی بگیرم

فعلا

............................................................

                           

برای تو

ای غریبه برایت دلم تنگ است ....

یادت آن روز ، شده هر روز ....

تو غریبی من غریبم ، تو همخونی من اسیرم ....

تو دور از من ، من دور ز تو .....

نمی دانم چه بگویم .... نمی دانم ..... نمی دانم ....

راستی تو هنوز فارسی را میتوانی بخوانی .....

یادت که نرفته ....

کاش من نیز چون تو آن روزها اینجا را به ابدیت تنهایی می سپاردم ....

دیه زا خوش بی یا خوا ....

قلم

 

قلم در دست تو کی خواهی که بنویسی                 

                                                                       یا چه روزی تو مشتاقی که ننویسی

گر که افتم در دست صدق می نویسم با خون عشق

                                                                تا که افتم در دست کذب می شکنم جوهر عشق

                                                                                                                نیشتمان

خونه تکونی

امروز اومدم که یه خونه تکونی کنم وبمو .....

کل زندگیمو یه خونه تکونی اساسی کردم از دلم گرفته تا شعرام تا تکسام تا زندگیم ووووو.....

ناسلامتی فردا اولین روز کریسمس هستش و سال ۲۰۰۹ شروع میشه .....

واقعیتش من از تحویل سال ها و نو شدن لذت می برم و به آسمان می خواهم پرواز کنم ....

خدایا به حق بزرگیت این ارامش خدایی رو هرگز از من نگیر....

مخلصیم به خودت قسم

اینبارو از دلتنگی اومدم .....

۲۵م قرار گذاشتم اپ کنم چه کنم مهمون بودم جایی و الان اومدم ...

الان برف قشنگی داره می باره هر چند من بیشتر از بارون لذت می برم اما خب برفم دوست داشتنیه چرا که تمام خاطرات زیبا ، زشت ،تلخ و شیرین را به یادم می اورد....

سه شنبه اولین برفا که داشت رقص کنان می اومد پائین من دانشکده بودم اومدم بیرون برف داشت بیشتر می بارید به بوستان سر همت که رسیدم دیگه نتونستم جلو خودمو بگیرم رفتم تکیه دادم بهدیوار سر ضرابخونه و قلمم را عاشقانه بر روی کاغذ اوردم :

به فره سپیه کان  نه رم نه رم  دینه خواروو

ماچی زه وی ره شی خودا ده که ن

من که له م شه قامه غریبه بی ئه وینیه دا

وه ک جاران پیاسه ده که م....

فرمیسکه کوردانه که م له گه ل هاتنه وه خواره وه ی

تک تک به فره کان نه رم نه رم دینه خواروو

به زرده خه نه وو پر به هه ستی کوردانه ده لین :له کوی یه ژیان ؟

له کوی یه ژیان ؟

ده نگی نیه ؟ ره نگی نیه ؟ بونی نیه ژیانی پاک .....

 

ترجمه :

دانه های برف آرام آرام و رقص کنان زمین سیاه نفرین شده ی خدا را بوسه باران می کنند

منم در این خیابون غریب وبی عشق

مث روزهای گذشته دارم ارام ارام قدم می زنم و در تفکرات خود غوطه ورم....

با پائین امدن هر دانه  ی برف اشکهایم نیز ان را همراهی می کند

و با تمام وجود پر از دردم به انان خوش امد می گوید و بانگ بر می اورد :

کجاست زندگی ؟  صدایش نیست ؟  رنگش نیست ؟

نشانش نیست ؟ زندگی پاک ....

                                                                                                                   نیشتمان

 

بهاری دیگر

امروزم دارم اولین روز بهار ۲۶ سالگی رو می گذرونم .....

آره امروز روز تولدمه و دارم بزرگتر از همیشه میشم .....

تولد  تولد   تولد   آن هم در تنهایی لذت خاصی رو داره ....

دلم بدجور گرفته برا روزهای خوش کودکی ....

یادشان بخیر ..... آینه رو که می بینم با تمام وجودم درک می کنم که چقدر بزرگ شدم خیلی خیلی بزرگتر از روزهای قبلم .....

دلم تنگ شده برا روزی که داداش کوچیکم به دنیا اومد و دایی معلمم خونم بود اره یاد کوچه های حلبجه  ، زمقی بخیر .... خدا جوون من ۴ سالم بود اما انگار دیروز بود یادش بخیر .... مادرم فوشم داد که پامو گذاشتم روشکم داش کوچیکم که یه سالش بود و دایی با خنده منو بوسید و بغلم کرد اما بعد اون روز دیگه هر گز داییمو ندیدیم .....

یاد روانسر بخیر .....

سریاس یادش بخیر تازه که زفته بودیم اونجا عجب دنیایی بودش خیلی غریب و دوست داشتنی ..... وای یاد زمین فوتبالمون که خودمون درست کرده بودیم بخیر....یاد کاپیتان هیرش بخیر .... یاد تیمی که هرگز اسم نداشتش بخیر .....

یاد ۱۶ سالگی بخیر یاد اولین پکی که به سیگار زدم .... ولذت بردم و تمام غصه هایم را بهش دادم اونروز اما بعد اون روز تا حالا ..... دیشب نتونستم بخوابم اخه راستش سیگارام تموم شده بود و فهمیدم ....بله منم ..... معتاد به سیگار شدم ..... اهه حرفام به کجا کشید ....... بگذریم

یاد دبیرستان شمشیر به خیر شلیک گلوله های نیروی انتظامی و درگیری حالا بماند چرا .....

دلم تنگ شده برا اسلحه کلاش برا ژ-۳ دلم لک زده که تا می تونم با هاش تیراندازی کنم اما به کجا نمی دانم

دلم برا زمین فوتبال میوان برا کوه شاهو برا رودخانه سیروان برا درختای توت سریاس برا کانی دو لوله برا ویله و دلم برا تمام بچگیام و تمام دوستام تنگ شده ....

دلم برا سوپرمارکت کوچولوم تنگ شده ..... دلم برا ماشینم تنگ شده .... دلم برا مسافرا و وراجیاشون و  مشتریای مغازه وتلپ شدناشون ..... دلم برا همه تنگ شده

حتی دلم برا تمامی کثافتهایی که تو زندگی می شناسم تنگ شده برا تمام آنانی که آموختن به من زیستن را تنگ شده......

بیشتر از همه دلم برا خود خود خودم تنگ شده .........

اگه ادامه بدم گریه ام می گیره ................................

اههههههههههههههههههه امروز تولدمه ..... به درک خودم میگم:

هیرش تولدت مبارک .....

خویندن

روله که م خویند بخوینه ، مه کته به ده رمانی کورد

                                                                   تی گه یشتن مه رهه مه بو زامی بی سامانی کورد  

                                                                                                              ماموستا هیمن

هه ر کوردم

به ده ر به ده ری  یان  له مالی خوم                             له خاکی عه ره ب له ئیران و روم

کوک پوشته بم   ،    روت و رجال بم                             کوشکم ده قات بی ، ویرانه مال بم

ئازا و رزگار بم    ،   شادان و خه ندان                            یان زه نجیر له مل له سوچی زیندان

ساغ بم، جحیل بم، بگرم گوی سوانان                          یان زار و نزار له نه خوش خانان

دانیشم له سه ر ته ختی خولکاری                              یان له کولانان بکه م هه ژاری

کوردم و له ریی کورد و کوردستان                                 سه ر له پیناوم گیان له سه ر ده ستان

به کوردی ده ژیم به کوردی ده مرم                               به کوردی ده یده م  ولامی قه برم

به کوردی دیسان زیندوو ده بمه وه                               له و دونیایش بو کورد تی هه ل ده چمه وه

                                                                                         

                                                                                                                ماموستا هه ژار

هر کاری کردم نمی تونم معنیش کنم ..... نمی تونم مفهومش و برسونم عقلم نمی رسه جز اینکه بگم :  من هم انسان کوردم .... اره   اره   اره   من هم کورد انسانم ..... باورم کنید من نیز حق زیستن دارم .....

همیشه شنیدم که شما کوردا ..... شما کوردا...... ال و بل و هزاران ال وبل دیگه .....

شما کوردای انسان ...... اما کیه بفهمونه به اینا بابا ما قبل اینکه کورد باشیم انسانیم

اما حالا که نمی خوای بفهمی اره من کوردم کوردم  فقط و فقط کوردم ولا غیر

می آید او

لابه لای هوس های یک جوان

آن طرف در کوچه های بی دفاع تنگ وتار

آسیاب دور ز باد روزگار

اشک های بی جواب آن نگاه

آن زنان خفته در روز و شب است کار   ( روسپی )

دخترکان معصوم آن زنان

آن بیشه ی آلوده ی زمان

می زند فریاد ز دست آسمان

می کند آسوده خود را بی نیاز

تا که اندازد شوری زنو در این جهان

تا که گوید این راز را  شباهنگام

که ای مادران خفته در روز

دخترکان معصوم کوچه ی نور

آمدست مردی فارغ از درد و دود

آمدست زنی چون  باغ بلور

می شود همراه این سنگ و چوب

تا بسازد خانه ای بر بام رود

تا براندازد  نفرین  این انسان کور

تا براندازد  نفرین  این انسان کور

تا که گوید طنینی نو در این جهان

من مددکارم ، من مددکارم  ..........

                                                                                                             نیشتمان

 

گذر عمر

می آید صدایی

صدای گریه ، صدای خنده

صدای قهقه ی شامگاهان بچه

صدای زنده شدن یا که شیدای زمان شدن

صدایی می آید

صدای شکستن

شکستن شیشه

شیشه ی مادر بزرگ یا که شیشه ی پدر بزرگ

نه نه

شیشه ی مادر یا که پدر

صدایی دیگر است

صدای شکستن شیشه ی مساجد

صدای شکستن شیشه ی دو دلداده

صدای شکستن شیشه ی یک سرزمین

نه نه

بسی مقدس تر

آن صدای شکستن شیشه ی عمر من است

آن صدای شکستن شیشه ی عمر من است

                                                                                                 نیشتمان

پرواز فرین

میخام پرواز کنم .... پرواز تا اوج آسمان که برسم به پشت ابرای اسمون و هیچکیو نبینم ....

میخام پرواز کنم به کجا خودمم موندم توش...

فرین

ده مه وی بفرم ....

بفرم تا کوردستان ، بفرم تا ئه وین ، بفرم تا هه لبجه ، بفرم تا کوردستان ، بفرم تا شاخه کانی کوردستان ، تا قه ندیل تا شاهو تا ماکوان تا کویله تا سه ر لوتکه ی شاخانی به رز تا ئاسمانی کوردستان ....

ده مه وی بفرم تا سیروان تا روبارانی کوردستان ده مه وی بفرم  له ئه م غوربه ته  تا بگه م به  چاوانی کوردستان ....

ده مه وی بفرم و به س ...

تا سه رکه وتن .....

 

تشنه ام تشنه

تشنه ام تشنه ..... تشنه ی عصیان.....

تشنه ی یک عصیان غریب ....

عصیان  عصیان   عصیان

وای دارم از گرسنگی می میرم ....

بدجور تشنه مه .... خسته ام  خسته ..... نافرم خسته ام .....

اگه یه زره دیگه بنویسم فکر کنم یاوه گوئ هام گل کند و به چرت و پرت گفتن بیفتم مث اون زمانیکه خیلی خیلی  چیز میشم .....

عجب تابستون لامذهبی بودش این تابستونی .....

بدترین تابستون زندگیمونو تو این ۲۵ ساله تجربه کردیم .....

خسته ام   خسته ..... به خدای کوردستان که بدجور خسته ام .....

خب دیگه زندگیه و با مددکار بودن من بهتر می شه با واقعیت کنار بیام .....

کاش هرگز چیزی نمی فهمیدم .....

کاش .... کاش ..... کاش .....

۲۵ سال و ۱۰ ماه کامل از بهار زندگیم گذشته و من سر در لاک کتابهایم برده ام که بلکه ارشدوقبول شم ....

عجب سخته درس خوندن اجباری .... مزخرف و بی هدف .... اما چه لذتی داره کتابی که به عشق خودت می خونی ....

تا سه رکه وتن

امروز

۲۵ هستش

۲۵ همیشه روزی زیبا بوده و هست برا من اما امروز از همیشه زیباتره ....

۲۵ سال و ۹ ماه تمام از بهار زندگیم گذشته و من هنوز به دنبال معنی آزادیم ....

کسی می تونه به من بگه آزادی چیست ؟

۲۵  گه لا ویژ له هه مو ئزادیخوازان پیروز بیت ...

تا سه رکه وتن

دل من

اسارت روزی به پایان خواهد رسید و ما بیگمان خواهیم زیست ....

از غم نامردمیها بغض ها در سینه دارم ....

انسان

بیائیم قدری انسان زیستن را تجربه کنیم و رنج زخمها و دردهایمان را در خود حل کنیم و تحفه ی ننگین دیگرانش نکنیم ....

لذتی دارد انسان بود توصیف ناشدنی .... بیائیم این لذت را بیاموزیم ....

درد دلی با خود خدا

سلام خدا جوون خوبی تو

من که خوبم اما نه زیاد

ممنونم که منو خیلی خیلی دوس داری اما یه خاهش ازت دارم لطف کن دیگه ازم امتحان سخت نگیر تا حالا هر امتحانی که ازم گرفتی خودتم خوب میدونی سربلند ازش دراومدم با اینکه روحم داغون شده و مجبور شدم همیشه سنگ صبور مرد و نامرد باشم زن و نا زن ....

انسان و نا انسان روزگار....

با اینکه الان ارومم اما خب این امتحان اخریت خیلی خیلی سنگین بودش برام تو که میدونی دارم میخونم حداقل این ۹ ماه و بهم اوانس بده و امتحانم نکن قول میدم دیگه هر امتحانی و قبول کنم اما این یه بارو ببخش بهم ....

بخدا دیگه مث قبلنا نماز صبحمم میخونم که دیگه ازت زیاد دور نشم

قربونت برم الهی .... فدات شم خدا جوون .... دوست دارم قد خودت

فعلا

رنگ سیاه رنگ ریا

حالم از رنگ سیاه رنگ ریا و جهالت انسانهای ایران زمین بهم می خورد.

با احترامات فراوان به ....

حجاب مصونیت است نه محدودیت

میدون گرگان داشتم طرف خونه سبلان می رفتم.

نوشته بودن:حجاب مصونیت است نه محدودیت.

جمله ی همیشگی بود که همه جا می خواندم .... وای چی دیدم .... تصویر یه زن با وپوشیه رو دیوار بودش ....

خیلی حالم گرفته شد .... چرا که ادمهای احمق انسان را از مسلمان بودن شرمسار می کنند.

البته می دونم به یقین زیر اون پوستره که عکس بود نه نقاشی و زیر اون چادر دختریست عریان و زن هم شده است ....

اما خب متاسفم برا جامعه ای که در ان زندگی می کنم .

وارد جزئیات نمی شم حالشم ندارم ....

مکافات عمل

طبیعت به ما می اموزد....

بشش گفتم :(بعد کلی بد وبیراه گفتن بشش )

یه بار دیگه تماس بگیری زنگ می زنم خونتون ابروتونو می برم ....

یه هفته بعد ....

بعد کلی بدو بیراه سر هیچی :

بهم گفتن :یه بار دیگه تماس بگیری زنگ می زنم خونتون و ابروتونو می برم .

 

نمی شه نیومد

اقتضای حال و دوره زمونه طوری شده که نمی شه از همه چی برید

می خواستم ببرم از همه چی اما حالا می خوام یه کم استراحت به خودم بدم

امروز تو کنگره ۶۰ یه نفر بلند شد خودشو معرفی کرد از کوردستان وای خدای من مسافری از کوردستان اونم اینترنتی داره خودشو درمون می کنه

اره یه مسافر اینترنتی معتاد در دام اعتیاد به مدت ۴۰ سال داره خودشو درمان می کنه ....

بعدنا اگه عمری باقی باشه می گم کنگره ۶۰ چیه فقط مقدمتا

کنگره ی ۶۰ جمعیت احیای انسانی درماندگان اعتیاد

من به عنوان یه مددکار که یه ساله اونجام بهترین روش و موفق ترین روش هستش ....بگذریم ...

برا پایان نامه ام باید می اومدم اینترنت ....

نمی خوام دیگه ببرم از همه چی ....

می خوام برنامه ها مو سازمان بدم .... همین .... یه روز دیگه می یامک مفصل حرف می زنم ....

به امید روزی که یه معتاد در جهان باقی نماند و کنگره ۶۰ هم بره کوردستان و مردم محروم معتاد کورد هم درمان شن ....

به امید اون روز یا حق

هیرش

یه حس عجیبی منو کشوند اینجا

اما همون حس عجیب داره منو می بره از اینجا

سال نو

سال نو بر همه مبارک

خدایی امروز اصلا نمی دونستم عیده فکر می کردم فرداست ....

خلاصه تحویل سال از دستمون پرید ....

وای داشتم قلیون می کشیدم تحویل سال و بلا به دور ....

بگذریم ...

 

سال نو ، اندیشه ی نو ، فکر نو بر همگی مبارک ....

سال نو

سال نو را به تمامی وبلاگ نویسان و دوستان تبریک و تهنیت همراه با زیباترین و خوشبوترین گلهای کوردستان ....

سال نو

سال اندیشه ، تفکر و آزادی بر همه مبارک

سالی که گذشت

سال تجربه  ، سال احساس ، سال عشق و عاطفه برای من

سال تجربه ، سال تجربه ، سال تجربه ، سال تجربه

هر روز ما تجربیات نوی را کسب می کنیم اما امسال برا من پر پر تجربه بود  ، تجربه هایی گرنبها که هیچ قیمتی نمی شه رو اون گذاشت جدا به زندگیم جهت داده تازه حس می کنم خودمو پیدا کردم و دارم به هویتم می رسم ....

نت برا من دنیایی زیبا بوده و هست و پر از تجربه های گرانبها اما خب همیشه روزگار بروفق مراد نبوده و نیست ....

می خوام برا ارشد بخونم البته شروع کردم نه جدی اخه هنوز تو تعارضم زبان بخونم برا ادامه تحصل در خارج یا اینکه همین جا بمونم و خدمت کنم حالا ببینیم چی می شه

با تمام انرپی پیش به سوی موفقیت و ازادی انسان ....

تا ازادی....

دوستان وبم

سلام بر انانی که هر از چند گاهی به وب من سر می زنن و با عرض هزاران تبریک و معذب بودن خودم که مطالب کوردی را که می نویسم فارسی ترجمه نمی کنم

کامنت قبلیم آقا فرزاد گل بهم گوشزد کرده بود و کارشم کاملا درسته و راست می فرمایند چشم از این به بعد سعی می کنم ترجمه کنم ....

سال نو بر تمامی وبلاگ نویسان و عزیزان و دوستانم مبارک باد.

سالی پر از موفقیت برای همه ی شما عزیزان ارزو دارم هر چند که می دونم اکثریتشان سال نو و این عید براشون مفهومی نداره به هر حال بازم سال نو مبارک